
பேச்சுத் தாமதம் உள்ள குழந்தைகளுக்கு உதவுதல்
பேச்சுத் தாமதத்தைக் கடக்கக் குழந்தைக்கு எப்படி உதவுவது - குறிப்புகள்
சுமித்ரா தன் குழந்தையைப் பற்றிக் கவலைப்பட்டார். அவனுக்கு 3 வயது, ஆனாலும் மிகக் குறைவாகப் பேசினான், சில பொதுவான சொற்களை மட்டுமே சொன்னான். பதற வேண்டாம், அவனுடன் நிறையப் பேசினால் மேம்படுவான் என்று குழந்தை மருத்துவர் சொன்னார். அவர் அப்படியே செய்தார். தினமும் சுமித்ரா மகன் ஆரவுடன் நிறையப் பேசினார், ஆனால் ஏமாற்றமாக, அவன் கிட்டத்தட்ட எதுவும் கற்கவில்லை.
அப்போது தெரிந்தவர் ஒருவர் அவரை டாக்டர் நந்தினி முண்ட்கூரிடம் அனுப்பினார். குழந்தை வளர்ச்சி நிபுணரான டாக்டர் நந்தினி, எதையும் செய்யும் முன் குழந்தையின் வளர்ச்சி நிலையைத் தெரிந்துகொள்வது மிக முக்கியம் என்று முதலில் அம்மாவுக்கு விளக்கினார். இதற்குக் குழந்தையின் மொழி வளர்ச்சி சோதிக்கப்படுகிறது.
சோதனைக்குப் பிறகு குழந்தையை ஒரு முறையான திட்டத்தில் சேர்க்கலாம். முதல் படி, அவனுடைய மொழியின் தற்போதைய நிலையைக் கண்டறிந்து, படிப்படியாக அடுத்த வளர்ச்சிக்கு அடித்தளம் அமைப்பது.
சோதனையில், ஆரவ் சுமார் 20 சொற்கள் சொல்வது தெரிந்தது, உதா கப், கார், டாக், பாலுக்கு "கூ", தண்ணீருக்கு "நானா", அம்மா, அப்பு போன்றவை.
குழந்தை மற்றவர்களுடன் மிகக் குறைவாகப் பழகுவதை டாக்டர் நந்தினி கவனித்தார். அதனால் விளையாட்டின் மூலம் குழந்தையின் பழகுதலை அதிகரிக்க அம்மாவுக்கு ஆலோசனை சொன்னார்.
டாக்டர் நந்தினியின்படி, விளையாட்டு பராமரிப்பாளருக்கும் குழந்தைக்கும் பேசும் வாய்ப்புகளைத் தருகிறது. மொழி வளர்ச்சிக்கு மற்றவர்களுடன் பழகுவது மிக முக்கியம். அதனால் முதலில் பழகுதலை அதிகரியுங்கள். குழந்தைக்குப் பிடித்த விளையாட்டுகள் மூலம் இது நடக்கும்: அபிநயப் பாடல்கள், ரைம்கள், கண்ணாமூச்சி, அபிநயத்துடன் படப் புத்தகங்கள் பார்ப்பது, பழங்கள்-காய்கறிகளின் பெயர்கள், இப்படிப் பல செயல்பாடுகள்.
குழந்தையின் ஒலிகளையும் விளையாட்டையும் பின்பற்றினால் அது அதிக ஒலி எழுப்பும், அதிகம் பழகும். குழந்தையும் உங்களைப் பின்பற்றி முறை எடுக்கக் கற்கும். உதாரணமாக, குழந்தை காரை உருட்டினால் நீங்களும் உருட்டுங்கள். அது காரை மோதவிட்டால் நீங்களும் அப்படியே செய்யுங்கள். ஆனால் கவனம், காரை வீசுவது போன்ற தவறான நடத்தையைப் பின்பற்றவோ ஊக்கப்படுத்தவோ வேண்டாம்!
சைகைகளும் கண்ணோடு கண் பார்ப்பதும் மொழிக்கு அடித்தளம். சுமித்ராவிடம் இந்த நடத்தைகளைத் தானே செய்து காட்டவும், குழந்தையின் இப்படிப்பட்ட நடத்தைக்குப் பதில் தரவும், சைகைகளை மிகைப்படுத்திச் செய்யவும் சொல்லப்பட்டது. பேசும்போது உடலையும் குரலையும் பயன்படுத்த வேண்டும், உதா "பாரு" என்று சொல்லும்போது கையை நீட்டிக் காட்டுவது, "ஆமாம்" என்று சொல்லும்போது தலையசைப்பது.
டாக்டர் நந்தினி சுமித்ராவிடம் சொன்னார், "குழந்தை எளிதாகப் பின்பற்றக்கூடிய சைகைகளைப் பயன்படுத்துங்கள். குழந்தையின் சைகைகளுக்குப் பதில் தாருங்கள்: அது ஒரு பொம்மையைப் பார்க்கும்போதோ காட்டும்போதோ, அதைக் கொடுங்கள் அல்லது அதனுடன் விளையாடச் சொல்லும் குறிப்பாக எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அதுபோல, ஒரு பொம்மையை எடுக்கும் முன் அதைக் காட்டுங்கள். குழந்தை பதில் தர நேரம் கொடுங்கள். குழந்தை பேசாவிட்டாலும், சொல்லப் பல வாய்ப்புகள் கொடுப்பது முக்கியம். கேள்வி கேட்கும்போதோ குழந்தைக்கு ஏதோ வேண்டும் என்று தெரியும்போதோ, எதிர்பார்ப்புடன் குழந்தையைப் பார்த்துச் சில நொடிகள் காத்திருங்கள். எந்த ஒலியையோ அசைவையோ கவனித்து உடனே பதில் தாருங்கள். உடனடியாகப் பதில் தருவதால் பேச்சுக்குச் சக்தி உண்டு என்று குழந்தை உணரும்.
உங்கள் பேச்சை எளிமையாக்குங்கள். இதனால் நீங்கள் சொல்வது குழந்தைக்குப் புரியும், உங்களைப் பின்பற்றுவதும் எளிது. குழந்தை பேசாவிட்டால், பெரும்பாலும் ஒற்றைச் சொற்களில் பேசுங்கள். (பந்துடன் விளையாடினால் "பந்து" அல்லது "உருட்டு" என்று சொல்லுங்கள்.) குழந்தை ஒற்றைச் சொற்கள் சொன்னால், கொஞ்சம் முன்னேறுங்கள். "பந்தை உருட்டு", "பந்தை வீசு" போன்ற சிறு வாக்கியங்கள் சொல்லுங்கள். இந்த "ஒன்று அதிகம்" விதியைப் பின்பற்றுங்கள்: பொதுவாகக் குழந்தை பயன்படுத்துவதை விட ஒரு சொல் அதிகமுள்ள வாக்கியங்களைச் சொல்லுங்கள்."
ஆரவிடம் "இதைச் செய், அதைச் செய்" என்று சொல்வதற்குப் பதில் அவனுடைய ஆர்வத்தைப் பின்தொடரவும் சுமித்ராவிடம் சொல்லப்பட்டது. வடிவம் பிரிக்கும் பொம்மையுடன் விளையாடினால், வடிவத்தை அதன் துளையில் போடும்போது "உள்ளே" என்று சொல்லுங்கள். வடிவத்தைத் தூக்கிக் காட்டும்போது "வடிவம்" என்று சொல்லுங்கள். குழந்தையை ஈர்க்கும் விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசினால் அதன் சொல்வளம் பெரிதும் வளரும்.
ஆரவ் எளிதாகப் பொருந்தக்கூடிய அன்றாட வேலைகளில் அவன் சுறுசுறுப்பாகப் பங்கேற்க உதவவும் சுமித்ராவிடம் சொல்லப்பட்டது.
பாராட்டையோ அதிருப்தியையோ காட்டும் சரியான வழியையும் டாக்டர் நந்தினி சொன்னார். "குழந்தை ஏதாவது செய்ய முயலும்போது சரியாகப் பாராட்டுங்கள். 'நல்ல பையன்', 'கெட்ட பையன்', 'சபாஷ்', 'ரொம்ப நல்லது' என்று மட்டும் சொல்லாதீர்கள். இதனால் குழந்தைக்கு எதுவும் புரியாது. ஆனால் 'பொம்மைகளை நன்றாகத் திரும்ப வைத்தாய்', 'எனக்குத் தண்ணீர் கொண்டு வந்ததற்கு நன்றி' போன்ற வார்த்தைகள் ஏன் பாராட்டப்படுகிறது என்று குழந்தைக்குத் தெரியப்படுத்தும்."
சரியான வழிகாட்டுதலுடன், சுமித்ரா ஆரவின் பேச்சுத் தாமதத்தைப் பெருமளவு கடக்க உதவினார். அவனுடைய திறன்களை இன்னும் மேம்படுத்த அவர் இப்போதும் முயன்றுகொண்டிருக்கிறார்.
Totsguide குழுவிடமிருந்து. இது பொதுவான வழிகாட்டல் மட்டுமே; உங்கள் குழந்தை பற்றி உங்கள் குழந்தை மருத்துவரிடம் பேசுங்கள்.


