சுருங்கிய படுக்கை விரிப்பு

4 வயது ஆர்யன் தானே தன் படுக்கையை விரித்தபோது, விரிப்பின் சுருக்கங்களைச் சரிசெய்ய அவன் அம்மாவுக்கு மிகவும் ஆசையாக இருந்தது. ஆனால் அடக்கிக்கொண்டார். குழந்தை செய்த வேலையை மீண்டும் செய்வது பெற்றோர் செய்யும் பெரிய தவறு என்று இப்போது அவருக்குத் தெரியும். இதனால் குழந்தை வீட்டு வேலைகளில் பொறுப்பு எடுப்பதை விட்டுவிடும்.

இந்தப் பாடம் போன வாரம் மருத்துவரிடம் போனபோது கிடைத்தது. ஆர்யனுக்கு வருடாந்திரப் பரிசோதனை. போவதற்கு ஆர்யன் தானே தனக்குப் பிடித்த சூட்டை அணிந்தான். சித்தியின் கல்யாணத்தில் இதே சூட்டில் எல்லோரும் பாராட்டியிருந்தார்கள், தன் மருத்துவருக்கும் காட்ட வேண்டும் என்று நினைத்தான். மிக நேர்த்தியாக உடை அணிந்து பெருமைப்பட்டான்.

ஆனால் அம்மா சுமனாவுக்கு ஏற்கனவே தாமதமாகியிருந்தது. மருத்துவரிடம் போக இந்த உடை சரியில்லை என்று தோன்றியது. மகன் எவ்வளவு நேர்த்தியாகத் தானே உடை அணிந்திருந்தான் என்று அவர் பார்க்கவே இல்லை. “உனக்கு உடை பற்றிய அறிவே இல்லை” என்று சொல்லி வலுக்கட்டாயமாக உடையைக் கழற்றினார். ஆர்யன் அழுதுகொண்டே இருந்தான். ஜீன்ஸும் டீ-ஷர்ட்டும் போட்டு இழுத்துக்கொண்டே மருத்துவரிடம் கூட்டிச் சென்றார்.

கிளினிக்கை அடைந்தபோதும் ஆர்யன் அழுதுகொண்டிருந்தான், சுமனா மிகவும் எரிச்சலில் இருந்தார். மருத்துவரைப் பார்த்ததும் கேட்டார், “ஒவ்வொரு சின்ன விஷயத்துக்கும் இவன் அழுவதை எப்படி நிறுத்துவது?”

சுமனா வேகமாக மூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தார். பெற்றோரின் புகாருக்குப் பின்னால் எப்போதும் ஒரு கதை இருக்கும் என்று மருத்துவருக்கு அனுபவம் கற்றுக்கொடுத்திருந்தது. ஆர்யனை அருகில் அழைத்து அமைதியாகக் கேட்டார், “ஆர்யன் கண்ணா, என்ன ஆச்சு? ஏன் அழுகிறாய்?”

விசும்பிக்கொண்டே ஆர்யன் சொன்னான், தான் அழகாக உடை அணிந்திருந்ததாகவும், அம்மா மோசமான உடையை அணிவித்ததாகவும். மருத்துவரின் முகத்தைப் பார்த்ததும் சுமனாவுக்குத் தன் தவறு புரிந்தது. ஆர்யனைச் சமாதானப்படுத்தித் தெரபிஸ்டுடன் விளையாட அனுப்பினார்கள்.

பிறகு மருத்துவர் சுமனாவிடம் என்ன நடந்தது என்று கேட்டார். வெட்கத்துடன் சுமனா எல்லாவற்றையும் சொன்னார். சொல்லும்போதே, “சரியான உடை” அணிவிக்கும் அவசரத்தில் ஆர்யனின் முயற்சியையும் உணர்வுகளையும் முழுமையாகப் புறக்கணித்ததை உணர்ந்தார்.

குழந்தை செய்த வேலையைப் பெற்றோர் மீண்டும் செய்தால் குழந்தை காயப்படும் என்று மருத்துவர் விளக்கினார். ஒவ்வொரு வேலையிலும் குறை கண்டால் குழந்தையின் தன்னம்பிக்கை, தைரியம், படைப்பாற்றலைப் பறித்துவிடுகிறோம். சில நேரம் திருத்துவது அவசியம்தான், ஆனால் மிகவும் தேவைப்பட்டால் தவிர, குழந்தையைத் தன் வழியில் செய்ய விடுங்கள். விரிப்பு சுருங்கியிருந்தாலும் குழந்தை அதில் பெருமையாகத் தூங்கும், ஏனென்றால் அது அதன் சொந்த வேலை.

வீட்டின் மற்ற வேலைகளிலும் இதுதான். குழந்தையைச் செய்ய வைப்பதைவிடத் தானே செய்வது எளிது என்று ஒவ்வொரு அம்மாவும் ஒப்புக்கொள்வார். ஆனால் அப்படிச் செய்தால் குழந்தை ஒருபோதும் தன்னிறைவு பெறாது.

கொஞ்சம் பொறுங்கள், அலமாரியில் உள்ள தனக்குப் பிடித்த பொம்மையைக் குழந்தை எப்படி எடுக்கிறது, அதற்காக என்னென்ன யோசனைகள் செய்கிறது என்று பாருங்கள். அம்மாவுக்குத் தானே எடுத்துக் கொடுக்காமல் இருப்பது கடினம், ஆனால் அப்படிச் செய்தால் குழந்தை ஒருபோதும் தானே தீர்வு காணக் கற்காது. குழந்தை உலகைத் தானே அனுபவித்து இயல்பாக வளரட்டும். விரிப்பின் சுருக்கங்கள் அப்படியே இருக்கட்டும், ஏனென்றால் விரிப்பின் சுருக்கங்கள் குழந்தையின் நெற்றிச் சுருக்கங்களைவிட எவ்வளவோ மேல்.