డే కేర్ సెంటర్‌లో అజయ్ కథ

అజయ్‌కు ఏడాదిన్నర వయసులో, అమ్మ పనికి తిరిగి వెళ్లాల్సి రావడంతో అతన్ని డే కేర్ సెంటర్‌కు తీసుకెళ్లారు. అమ్మ అక్కడి ఇన్‌చార్జ్‌తో మాట్లాడి వెళ్లిపోయింది.

అజయ్ తనను చూసుకునే ఆవిడ కోసం వెతికాడు, కానీ ఆమె త్వరగానే అతన్ని వదిలి ఇంకో బిడ్డ దగ్గరికి వెళ్లింది. కొందరు పెద్ద పిల్లలు అరుస్తూ, తోసుకుంటూ, లాగుతూ ఆడుకోవడం చూసి అతను భయపడ్డాడు. ఇంటికి వెళ్లాలనిపించింది, కానీ అమ్మ కనిపించలేదు. తర్వాత ఏదో రంగులు వేద్దామనుకుంటే, ఒక పెద్ద పిల్లాడు అతని క్రేయాన్ లాక్కున్నాడు, ఇంకో పిల్లాడు అతని చేతి మీద కాలు వేశాడు. అతను ఏడ్చి వేళ్లు పట్టుకున్నాడు. ఎవరూ ఓదార్చలేదు, తనే ఓదార్చుకోవాల్సి వచ్చింది.
ఇంకా చదవండి

ప్రతి పొద్దున అమ్మ అతన్ని సెంటర్‌లో వదిలినప్పుడు ఏడ్చేవాడు, తర్వాత తనంతట తానే సముదాయించుకునేవాడు.

కొన్ని నెలల తర్వాత ఏడవడం మానేశాడు, కానీ తరగతిలోకి రాగానే తనకు కావాల్సిన బ్లాక్స్ కోసం ఒక పిల్లాడిని తన్ని తోసేశాడు. ఒక పెద్ద పిల్లాడు అవి అతని నుంచి తీసుకున్నాడు, అప్పుడు అజయ్ ఒక చిన్న పిల్లాడి నుంచి బ్లాక్స్ లాక్కున్నాడు, ఆ పిల్లాడు అరవడం మొదలుపెట్టాడు.

వాటితో ఏం చేయాలో తెలియక కింద పడేశాడు. పక్కనున్న ఇంకా చాలా బొమ్మలు తీసి విసిరేశాడు.

అకస్మాత్తుగా ఒకావిడ వచ్చి అతని మీద అరిచి, అతని చేయి గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె అతనికి ఏవేవో చెప్తోంది, తర్వాత "టైమ్ అవుట్" అని అతన్ని ఒక స్టూల్ మీద కూర్చోబెట్టింది. అతను లేవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ ఆమె లేవనివ్వలేదు.

ఆమె వెళ్లిపోయింది. అజయ్‌కు ఈ చోటు నచ్చలేదు. అతనికి అమ్మ కావాలి. ఇంటికి వెళ్లాలి.

ఈ "సంరక్షణ" కేంద్రంలో అజయ్ మనం ఎప్పుడూ కోరుకోని దాదాపు అన్నీ నేర్చుకుంటున్నాడు. గొడవపడటం, చిరాకుపడటం నేర్చుకుంటున్నాడు, బహుశా భయపడుతున్నాడు, ఖచ్చితంగా సంతోషంగా లేడు.

ఈ రోజు పెద్ద నగరాల్లో ఎక్కువ మంది తల్లులు పనిచేస్తుండటంతో, పిల్లలను డే కేర్‌లో ఉంచడం లేదా ఇంటి బయట సంరక్షణ అవసరమైపోయింది. ఇది బాగా జరిగితే బిడ్డకు గొప్ప అనుభవం, తల్లిదండ్రులకు పెద్ద ఆసరా.

కానీ మనం నిజంగా ఈ పిల్లలకు మంచి సంరక్షణ ఇస్తున్నామా?

బిడ్డకు ప్రత్యేక సంరక్షణ అవసరమైతే ఆందోళన ఇంకా ఎక్కువ. ఉదా నెలలు నిండకముందే పుట్టిన పిల్లలు, వైకల్యం ఉన్న శిశువులు, లేదా ఇంద్రియ, ప్రవర్తన సమస్యలు ఉన్న పిల్లలు.

చాలా ఆందోళనల్లో మొదటిది, బిడ్డను చూసుకునేవాళ్లకు సరైన శిక్షణ లేకపోవడం. మన దేశంలో చిన్నతనపు సంరక్షణ మీద చాలా తక్కువ శ్రద్ధ పెడుతున్నారు, పేరున్న పెద్ద కేంద్రాల్లో కూడా.

శిశువులు, చిన్న పిల్లల సంరక్షణ కేంద్రానికి అతి ముఖ్యమైన అవసరం, బిడ్డకు భద్రత, ఆత్మీయత దొరికే సురక్షితమైన ఆధారం ఇవ్వడం. అంటే చూసుకునేవాళ్లు బిడ్డ అవసరాలు గ్రహించి స్పందించాలి, బిడ్డతో గాఢమైన అనుబంధం పెంచుకోవాలి. దీనికి బిడ్డకు ఒకరే సంరక్షకులు ఉండాలి.

ప్రీస్కూల్‌లో ఇది దాదాపు అసాధ్యం. తరచూ జరిగేది ఏంటంటే, కొన్ని కేంద్రాలు బిడ్డను శుభ్రంగా ఉంచి చూసుకోవడానికి ఒక ఆయాను పెడతాయి. అలాంటివాళ్లు బిడ్డకు నేర్చుకునే, ఆడుకునే మంచి వాతావరణం ఇవ్వడం అరుదు.

గత కొన్నేళ్లలో, శిశువుల గురించి పెద్దగా తెలియని మంచి ఉద్దేశం ఉన్నవాళ్లు చాలా శిశు సంరక్షణ కార్యక్రమాలు మొదలుపెట్టారు. సాయం ప్రీస్కూల్ నడిపేవాళ్ల నుంచి, ఆయాల నుంచి, లేదా బిడ్డను చూసుకునే ఇరుగుపొరుగు వాళ్ల నుంచి వస్తుంది.

ప్రీస్కూల్‌లో ఈ కార్యక్రమాలు చాలా యాంత్రికంగా అనిపిస్తాయి, మరికొన్ని చోట్ల బిడ్డ మొదటి ఏళ్లకు నేర్చుకునే వాతావరణం ఉండదు. ఇంట్లో ఆయా కూడా నేర్చుకునే వాతావరణం ఇవ్వదు. అయినా, శిశువులు, చిన్న పిల్లలకు ఇంటి బయట సంరక్షణ బాగా జరిగితే, బిడ్డ మొదటి అనుభవాలను సుసంపన్నం చేయొచ్చు. ప్రమాదంలో ఉన్న పిల్లలకు ఇది చికిత్సలో భాగం కూడా కావచ్చు, రక్షణ, నివారణ, చికిత్సకు సురక్షితమైన, స్థిరమైన ఆధారం ఇస్తుంది.

ఇంకా కదలలేని పిల్లలకు ZERO TO THREE (1992) సూచన: గుంపులో ఆరుగురికి మించి పిల్లలు ఉండకూడదు, సంరక్షకులు-శిశువుల నిష్పత్తి 1:3 మించకూడదు. పాకే పిల్లలు, 18 నెలల వరకు పిల్లలకు గుంపు తొమ్మిదికి మించకూడదు, నిష్పత్తి 1:3 మించకూడదు (ఈ అన్వేషకులు చాలా చురుకు, వాళ్ల మీద ఎప్పుడూ కన్నేసి ఉంచాలి). 18 నెలల నుంచి మూడేళ్ల పిల్లలకు గుంపు 12 మించకూడదు, నిష్పత్తి 1:4. వేర్వేరు వయసుల పిల్లలు కలిసి ఉండే కేంద్రాలు, ఇంటి డే కేర్‌లలో, ఒక గుంపులో రెండేళ్ల లోపు పిల్లలు ఇద్దరికి మించి ఎప్పుడూ ఉండకూడదు.

ప్రత్యేక వైద్య సహాయం అవసరం లేని వైకల్యం ఉన్న శిశువులు, చిన్న పిల్లలను ఈ నిష్పత్తి, గుంపు పరిమాణం ఉన్న వాతావరణంలో సులభంగా చేర్చొచ్చు. వైకల్యం ఉన్న పిల్లలు ముందు పిల్లలే; వాళ్లకు తరచూ మిగతా పిల్లలకు కావాల్సిన సంరక్షణే కావాలి.

శిశువులు, చిన్న పిల్లలకు మంచి సంరక్షణ చిన్న గుంపుల్లో, సరైన నిష్పత్తితో ఉండాలి. అనుబంధాలు ఏర్పడటానికి సమయం ఉండాలి. మొదటి మూడేళ్లలో పిల్లలతో ఎలా ఉండాలో సంరక్షకులు నేర్చుకుని అభ్యాసం చేయడానికి సమయం ఉండాలి: మొదటి నెలల్లో ఎప్పుడూ దగ్గర ఉండటం, తర్వాత బిడ్డ ఎదిగే కొద్దీ "తన రెక్కలు విప్పుకోవడానికి" సాయం చేయడం.

గుంపు సంరక్షణ అనేది పిల్లలు, సంరక్షకులు, తల్లిదండ్రులు అందరూ గాఢమైన, అర్థవంతమైన, సంతృప్తికరమైన అనుబంధాలు ఏర్పరచుకునే చోటు కావాలి, అది కుటుంబానికీ బిడ్డ పూర్తి ఎదుగుదలకూ తోడుండాలి. మనం దీన్ని సాధ్యం చేయాలి.