ಡೇ ಕೇರ್ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಜಯ್‌ನ ಕಥೆ

ಅಜಯ್ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಅಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮರಳಬೇಕಿದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಡೇ ಕೇರ್ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅಮ್ಮ ಅಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆಯ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ ಹೊರಟರು.

ಅಜಯ್ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಹುಡುಕಿದ, ಆದರೆ ಆಕೆ ಬೇಗನೆ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ಮಗುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರು. ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಗುತ್ತಾ, ತಳ್ಳುತ್ತಾ, ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಆಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಹೆದರಿದ. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅನಿಸಿತು, ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಏನೋ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಲು ನೋಡಿದಾಗ, ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಮಗು ಅವನ ಕ್ರಯಾನ್ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿತು, ಇನ್ನೊಂದು ಮಗು ಅವನ ಕೈ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿತು. ಅವನು ಅತ್ತು ಬೆರಳು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ಯಾರೂ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ತಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.
ಮುಂದೆ ಓದಿ

ಪ್ರತಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಮ್ಮ ಅವನನ್ನು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ, ನಂತರ ತಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಅಳುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ, ಆದರೆ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಬ್ಲಾಕ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಒದ್ದು ತಳ್ಳಿದ. ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಮಗು ಅವನ್ನು ಅವನಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು, ಆಗ ಅಜಯ್ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನಿಂದ ಬ್ಲಾಕ್ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ, ಅದು ಕಿರುಚತೊಡಗಿತು.

ಅವುಗಳನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಕೆಳಗೆ ಎಸೆದ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದ.

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಬಂದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೂಗಿ, ಅವನ ತೋಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದರು. ಆಕೆ ಅವನಿಗೆ ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ನಂತರ "ಟೈಮ್ ಔಟ್" ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಸ್ಟೂಲ್ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದರು. ಅವನು ಏಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ, ಆದರೆ ಆಕೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಆಕೆ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಅಜಯ್‌ಗೆ ಈ ಜಾಗ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಬೇಕಿದ್ದರು. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.

ಈ "ಆರೈಕೆ" ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಬಯಸದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಜಗಳಗಂಟ, ಸಿಡುಕನಾಗಲು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಬಹುಶಃ ಹೆದರಿದ್ದಾನೆ, ಖಂಡಿತ ಖುಷಿಯಾಗಿಲ್ಲ.

ಇಂದು ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತಾಯಂದಿರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಡೇ ಕೇರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಿಡುವುದು ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಆರೈಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆದರೆ ಮಗುವಿಗೆ ಶ್ರೀಮಂತ ಅನುಭವ, ಪೋಷಕರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಬಲ.

ಆದರೆ ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಈ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಆರೈಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ?

ಮಗುವಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಆರೈಕೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಚಿಂತೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು. ಉದಾ ಅವಧಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು, ಅಂಗವೈಕಲ್ಯವಿರುವ ಶಿಶುಗಳು, ಅಥವಾ ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯ ತೊಂದರೆ ಇರುವ ಮಕ್ಕಳು.

ಹಲವು ಚಿಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು, ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ತರಬೇತಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ ಬಾಲ್ಯದ ಆರೈಕೆಗೆ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಗಮನ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರಿನ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲೂ.

ಶಿಶು ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಆರೈಕೆ ಕೇಂದ್ರದ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯ, ಮಗುವಿಗೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಸಿಗುವ ಸುರಕ್ಷಿತ ನೆಲೆ ಕೊಡುವುದು. ಅಂದರೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮಗುವಿನ ಅಗತ್ಯ ಅರಿತು ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು, ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಆಳವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ಮಗುವಿಗೆ ಒಬ್ಬರೇ ಆರೈಕೆದಾರರು ಇರಬೇಕು.

ಪ್ರಿಸ್ಕೂಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದು ಬಹುತೇಕ ಅಸಾಧ್ಯ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆಲವು ಕೇಂದ್ರಗಳು ಮಗುವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿಟ್ಟು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬ ಆಯಾ ಇಡುತ್ತವೆ. ಅಂಥವರು ಮಗುವಿಗೆ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಟದ ಒಳ್ಳೆಯ ವಾತಾವರಣ ಕೊಡುವುದು ಅಪರೂಪ.

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಶಿಶುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿಯದ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶದ ಜನರು ಹಲವು ಶಿಶು ಆರೈಕೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಹಾಯ ಪ್ರಿಸ್ಕೂಲ್ ನಡೆಸುವವರು, ಆಯಾ, ಅಥವಾ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಿಸ್ಕೂಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ತುಂಬಾ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಬೇರೆ ಕಡೆ ಮಗುವಿನ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಕೂಡ ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಶಿಶು ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿನ ಆರೈಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆದರೆ, ಮಗುವಿನ ಆರಂಭಿಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಭಾಗವೂ ಆಗಬಹುದು, ರಕ್ಷಣೆ, ತಡೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ, ಸ್ಥಿರ ನೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೂ ಓಡಾಡಲು ಆಗದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ZERO TO THREE (1992) ಸೂಚಿಸುವುದು: ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಆರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳಿರಬಾರದು, ಆರೈಕೆದಾರ ಮತ್ತು ಶಿಶುಗಳ ಅನುಪಾತ 1:3 ಮೀರಬಾರದು. ತೆವಳುವ ಮತ್ತು 18 ತಿಂಗಳವರೆಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಂಪು ಒಂಬತ್ತಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಿರಬಾರದು, ಅನುಪಾತ 1:3 ಮೀರಬಾರದು (ಈ ಅನ್ವೇಷಕರು ತುಂಬಾ ಚುರುಕು, ಅವರ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಕಣ್ಣಿರಬೇಕು). 18 ತಿಂಗಳಿಂದ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಂಪು 12 ಮೀರಬಾರದು, ಅನುಪಾತ 1:4. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳು ಒಟ್ಟಿಗಿರುವ ಕೇಂದ್ರ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಡೇ ಕೇರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಇಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಎಂದಿಗೂ ಇರಬಾರದು.

ವಿಶೇಷ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಬೆಂಬಲ ಬೇಡದ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯವಿರುವ ಶಿಶು ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಈ ಅನುಪಾತ ಮತ್ತು ಗುಂಪಿನ ಗಾತ್ರದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೇರಿಸಬಹುದು. ಅಂಗವೈಕಲ್ಯವಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಮೊದಲು ಮಕ್ಕಳು; ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆರೈಕೆಯೇ ಬೇಕು.

ಶಿಶು ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಆರೈಕೆ ಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಯಲು ಸಮಯ ಇರಬೇಕು. ಮೊದಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಹೇಗೆ ಬೆರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಆರೈಕೆದಾರರು ಕಲಿತು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಸಮಯ ಇರಬೇಕು: ಮೊದಲ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದು, ನಂತರ ಮಗು ಬೆಳೆದಂತೆ "ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಲು" ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು.

ಗುಂಪು ಆರೈಕೆ, ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು, ಆರೈಕೆದಾರರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಆಳವಾದ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ, ತೃಪ್ತಿಕರ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸುವ ಜಾಗವಾಗಬೇಕು, ಅದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಮಗುವಿನ ಪೂರ್ಣ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಬೇಕು. ನಾವು ಇದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಬೇಕು.