ಮಗುವಿಗೆ “ಧನ್ಯವಾದ” ಹೇಳಲು ಕಲಿಸಿ

ನಾಯಿಮರಿ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ “ಧನ್ಯವಾದ” ಹೇಳಲು ಕಲಿತದ್ದು

ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ನಾಯಿಮರಿ ಇತ್ತು. ಅದು ದಿನವಿಡೀ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಬೆಕ್ಕಿನ ಜೊತೆ ಆಡುವುದು ಅದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರು. ಬೆಕ್ಕು ದಿನಾ ತನ್ನ ಮರಿಯ ಜೊತೆ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ಜೊತೆ ಆಡಲು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ತುಂಬಾ ಮೋಜು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಒಂದು ದಿನ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋನ ಅಮ್ಮ ತರಕಾರಿ ತರಲು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಿತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಕೊಡಲು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಕ್ಕಿನ ಜೊತೆ ಆಡುತ್ತಾ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಯಿತು. ಅಮ್ಮ ಇನ್ನೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಬೆಕ್ಕು ಅಳು ಕೇಳಿ ಓಡಿ ಬಂತು.

ಸ್ನೇಹಿತನ ದುಃಖ ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಗೋಡೆಯ ಆ ಕಡೆ ಇದ್ದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಓಡಿ, ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋಗೆ ಊಟ ತಂದಿತು. ಅದು ತನ್ನ ಮರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಊಟ. “ಗಬ, ಗಬ” ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಊಟ ಮಾಡಿ ಖುಷಿಯಾಯಿತು.

ಅಮ್ಮ ಬಂದಾಗ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿತು. ಬೆಕ್ಕು ತನ್ನ ಮರಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿತು, “ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ, ಊಟ ಹಂಚಿಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದೆಯಾ?” ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ “ಇಲ್ಲ” ಎಂದಿತು. ಅಮ್ಮ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋನನ್ನು ಬೆಕ್ಕಿನ ಬಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ಊಟ ಹಂಚಿಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದರು.

ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿತು, “ಅಮ್ಮಾ, ಧನ್ಯವಾದ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ನೀನು ಕಲಿಸಿದೆ.”