ಆಟಿಸಂ ಇರುವ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಮಾತು ಶುರು ಮಾಡುವ ಸಲಹೆಗಳು

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೋಷಕರು ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಪದ ಮತ್ತು ಮಾತು ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆಟಿಸಂ ಇರುವ ಮಗುವಿನ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಕಲಿಕೆ ಎರಡೂ ಕಡೆಯಿಂದ ಆಗಬೇಕು. ಮಗು ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಲು, ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಆಟಿಸಂ ಇರುವ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುವ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಪೋಷಕರು ಮಗುವಿನ ಮಾತಿನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವವರೆಗೂ ಪ್ರಗತಿ ತುಂಬಾ ನಿಧಾನ.

ಪೋಷಕರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಬೆಸೆಯುವುದು, ಮಾತಾಡಲು ಮತ್ತು ಭಾವನೆ ತೋರಿಸಲು ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದು. ಪೋಷಕರು ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಆಟಿಸಂ ಇರುವ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದೇನು ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ, ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗಾಗಿ ದಿನಚರಿಗೆ ಒಂದು ನಿಗದಿತ ಕ್ರಮ ಕೊಡುವುದು ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ.

ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಮಾತು ಶುರು ಮಾಡಲು ಕೆಲವು ಸಲಹೆಗಳು:

1. ಮಗುವಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಆರಿಸಲು ಬಿಡಿ. ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿ, ಮಗು ಮುನ್ನಡೆಸಲಿ. ನಂತರ ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆ ಅಥವಾ ಸರಳ ಪದಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೋಜು ಮಾಡಿ. ಗಮನ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆ ಇರಲಿ, ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀವೇ ಮಾಡುವ ಅವಸರ ಬೇಡ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀವೇ ಮಾಡಿದರೆ ಮಗುವಿಗೆ ಮೋಜು ಅನುಭವಿಸಲು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
2. ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸುವ ಅವಸರ ಬೇಡ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಇದರಿಂದ ಮಗು ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
3. "ಇದು ಮಾಡು", "ಇದು ಮಾಡಬೇಡ" ಎಂಬ ನಿಯಮ ಮಾಡಿ ಮಗು ಪಾಲಿಸಿ ಕಲಿಯಲಿ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ. ನೆನಪಿಡಿ, ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಕಡಿಮೆ, ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಅನುಭವದಿಂದ ಕಲಿಯಲು ಬಿಡಿ.
4. ಪ್ರತಿ ಪೋಷಕರೂ ತಮಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡುವು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಗು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಆಡಿದರೆ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಆಡುವಾಗ ಪೋಷಕರು ಜೊತೆಗಿರುವ ಅಗತ್ಯ ಕಾಣದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮಗು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಆಡಿದರೆ, ಪೋಷಕರು ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಾತು ಕಲಿಕೆ ಶುರು ಮಾಡುವ ಸಲಹೆಗಳು

1. ಪೋಷಕರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವುದು ಇಷ್ಟ, ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಮಗು ದಾರಿ ತೋರಿಸಲು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ಚಟುವಟಿಕೆ ಮುನ್ನಡೆಸುವಾಗ ಮಗು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿ, ದೇಹಭಾಷೆ, ಮುಖಭಾವ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.
2. ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ, ಅದು ಏನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ, ಅರ್ಥವಾಗಲು ಸಮಯ ಹಿಡಿದರೂ.
3. ಮಗು ಆಟಿಕೆ, ಪುಸ್ತಕ ಅಥವಾ ಆಸಕ್ತಿಕರ ವಸ್ತು ಎತ್ತಿದಾಗ ಏನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ನೋಡಿ. ಆ ವಸ್ತುವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾದು ನೋಡಿ.
4. ನೋಡುವಾಗ ಮಗು ಚಟುವಟಿಕೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಮಗು ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ನಿಜವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲು ಕಲಿಯಿರಿ. ನಕ್ಕು ಅಥವಾ ಆಸಕ್ತಿಕರ ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ಆನಂದಿಸಿದರೆ, ಆ ಸದ್ದನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ.
5. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿ. ಮಗು ಚಟುವಟಿಕೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿ.
6. ಮಗುವಿನ ಗಮನ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆಯಂತಹ ಸರಳ ಆಟ ಮುಂದುವರಿಸಿ.
7. ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವುದು ಅಥವಾ ಮಗುವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆಯುವಂತಹ ಸರಳ ಸನ್ನೆಗಳೂ ಮಾತಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
8. ಮಗು ಏನಾದರೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ "ಬಾಟಲಿ", "ಕಪ್", "ನೀರು" ಎಂಬಂತಹ ಸರಳ ಪದ ಹೇಳಿ.
9. ಕಲಿಸುವ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯಬೇಡಿ. ಪ್ರತಿ ದಿನವನ್ನೂ ಕಲಿಕೆಯ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿ.

ಸ್ನಾನದ ಸಮಯ

1. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವಾಗ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ. ಕೇಳಿ, "ಸೋಪು ಎಲ್ಲಿದೆ?"
2. ಸ್ಪರ್ಶದ ಅರಿವಿಗೆ ಮೂಗು, ಬೆರಳು, ಕಾಲು, ಕೂದಲಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟು ಅವುಗಳ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ.
3. ಮೋಜಿಗಾಗಿ ಗುಳ್ಳೆ ಊದಿ "ಹಿಡಿ" ಎನ್ನಿ. ಮಗು ಭಾಗವಹಿಸಿದಾಗ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ.
4. ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಡುತ್ತಾ ಮಾತು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಇರಿ.
5. ಮಗು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಥವಾ ಸೋಪನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಗುಳ್ಳೆ ಮಾಡಿ, ಗುಳ್ಳೆ ಹಿಡಿಯಿರಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕೆಂದು ಮಗು ಕೇಳುವವರೆಗೆ ಕಾಯಿರಿ.

ಆಟದ ಸಮಯ

1. ಮಗು ಬ್ಲಾಕ್‌ಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವಾಗ ಅದು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ. "ಎಷ್ಟು ಚಂದದ ಗೋಪುರ!", "ನಾನೊಂದು ಬ್ಲಾಕ್ ಇಡಲಾ?" ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉದಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿ, "ಈಗ ನಿನ್ನ ಸರದಿ" ಎಂದು ಆಟ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.
2. ಮಗುವನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪಾರ್ಕ್‌ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಮತ್ತು ಜೀವನ ಕೌಶಲ ಸುಧಾರಿಸಲು ತುಂಬಾ ಅವಕಾಶ.
3. ಆಟ ಆರಿಸಲು ಮಗುವಿಗೆ ಬಿಡಿ. ಜಾರುಬಂಡೆ ಅಥವಾ ಉಯ್ಯಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಡು ಎನ್ನುವ ಬದಲು "ನಿನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?" ಎಂದು ಕೇಳಿ.
4. ಮಗು ಉಯ್ಯಾಲೆ ಕಡೆ ಓಡಿದರೆ, ಅದರ ಆಯ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚಿ: "ಓ ಉಯ್ಯಾಲೆ! ತುಂಬಾ ಮೋಜು."
5. ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ, ಅದರ ಬೆರೆಯುವಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಭಾಷೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
6. ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣಿನ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಡಬೇಕು. ಮಗು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅನುಕರಿಸಬೇಕು. ಮಗು "ಗುಂಡು ಚೆಂಡು", "ದೊಡ್ಡ ಕಾರು" ಎಂದರೆ, "ಹೌದು ಇದು ಗುಂಡು ಚೆಂಡು", "ವಾವ್! ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾರು" ಎಂದು ಹೇಳಿ. ಇದು ಮಗುವಿಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಹುರುಪು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
7. ಸುತ್ತಲೂ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದೂ ಮುಖ್ಯ: "ಅಯ್ಯೋ! ಬಿದ್ದೆಯಾ?", "ಪೆಟ್ಟಾಯಿತಾ?", "ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾ?", "ನಿನ್ನ ಬಲೂನ್ ಹಾರಿಹೋಯಿತು, ಬಾ ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿಯೋಣ". ಇಂತಹ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಮಗುವಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
8. ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ.

ಊಟ ಮಾಡಿಸುವಾಗ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ಆಡುವಾಗ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ದಿನಾ ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ, ಮಗುವಿನ ಮಾತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಣೆ ಕಂಡಾಗ, ವಿವರಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಚಟುವಟಿಕೆ ಸೇರಿಸಿ.

ಒಂದೇ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವ ಬದಲು ಪೋಷಕರು ಹಲವು ಸನ್ನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು, ಕಲಿಕೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಲು ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಪದಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹೊಸ ಚಟುವಟಿಕೆ ಸೇರಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿ, ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ. ಪೋಷಕರು ಮುಂದಿನ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮಾತಾಡಬೇಕು, ಉದಾ "ನಾವು ಆಮೇಲೆ ಪಾರ್ಕ್‌ಗೆ ಹೋಗೋಣ", ಇದರಿಂದ ಇನ್ನೂ ನಡೆಯದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಮಗು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ.

ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಮಗುವಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು, ಅದು ಬೆಸೆದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಆಡುವಾಗ ಹೊಸ ರೀತಿ ಸೇರಿಸಿ, ಮಗು ಅನುಕರಿಸಲು ಕಾಯಿರಿ, ಆಟ ಆನಂದಿಸಿ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯಿಂದ ಪೋಷಕರು ಸರಳ, ಹೊಸ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಇವು ಮಾತಿನ ಕೌಶಲದ ಜೊತೆ ಮಗುವಿನ ಒಟ್ಟಾರೆ ನಡವಳಿಕೆ ಸುಧಾರಿಸಲು ತುಂಬಾ ಉಪಯೋಗ.

ಉದಾಹರಣೆ: ದಿಂಬಿನ ಜಗಳ

ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ದಿಂಬು ಎಸೆಯಿರಿ.

ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ.

ಮಗುವನ್ನು ಆಡಲು ಬಲವಂತ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಡಿ. ಮಗು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದರೆ ಬೇರೆ ಏನಾದರೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಮಗುವಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಆಯ್ಕೆ ಕೊಡಿ.

ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಗು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಮಗುವಿನ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಅವರೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಸರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕಾಣದ ಮಗುವಿನ ವಿಶೇಷ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಗಳ ಅರಿವು ಅವರಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಜನ, ಜಾಗ, ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಗುವಿಗೆ ಆರಾಮ, ಯಾವುದು ಮಗುವಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅಥವಾ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಥೆರಪಿಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗಿಂತ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಗೊತ್ತು. ಥೆರಪಿಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಪೋಷಕರು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಬಹುದು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಮಗು ಅವರ ಜೊತೆ ಆರಾಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ.