ஆட்டிச உணர்ச்சி வெடிப்பை (மெல்ட்டவுன்) எப்படிக் கையாள்வது?

குழந்தை மன அழுத்தத்திலோ, வருத்தத்திலோ, அதிகத் தூண்டலிலோ இருக்கும்போது ஏற்படுவதால், உணர்ச்சி வெடிப்பு (மெல்ட்டவுன்) பெரும்பாலான பெற்றோருக்குக் கையாளக் கடினமான சூழல். ஆட்டிசம் உள்ள குழந்தைக்கு மெல்ட்டவுன் ஏற்படும்போது, பெற்றோருக்கும் அதே அளவு மன அழுத்தம் தருகிறது. எனவே அவற்றைக் கையாளவும் அவை ஏற்படுவதைக் குறைக்கவும் ஒரு பயனுள்ள வழியை உருவாக்குவது முக்கியம்.

ஆட்டிச மெல்ட்டவுன் குறித்த சில முன்னெச்சரிக்கைகள்:

குழந்தையை அமைதிப்படுத்துதல்

மெல்ட்டவுனின்போது குழந்தை குழப்பம், கிளர்ச்சி, எரிச்சல், மூழ்கடிக்கப்பட்ட உணர்வு, பயம் என எல்லாவிதமான எதிர்மறை உணர்ச்சிகளையும் அனுபவிக்கலாம்.

எனவே இந்தச் சூழலில் கத்துவதோ அடிப்பதோ எந்த உதவியும் செய்யாது. அது நிலைமையை மோசமாக்கவே அதிக வாய்ப்பு.

மெல்ட்டவுனின்போது குழந்தைக்கு எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஆசுவாசப்பட ஒரு வாய்ப்பு தேவை. எனவே பொறுமையுடனும் கருணையுடனும் பதிலளிக்க வேண்டும்.

அணைத்துக்கொள்ளுதல்

இறுக்கமான அணைப்பு ஆழமான அழுத்தத்தைத் தருகிறது; இது அமைதியாகவும் பாதுகாப்பாகவும் உணர உதவுகிறது. நீண்ட கரடி அணைப்பு அவர்களை நன்றாக உணரவைக்கலாம்.

குழந்தையைக் கட்டாயப்படுத்தி அணைக்கவோ அழுத்திப் பிடிக்கவோ வேண்டாம். இது மிகவும் வேதனையானது, குறிப்பாகக் குழந்தை ஏற்கனவே மூழ்கடிக்கப்பட்டதாக உணர்ந்தால். குழந்தை பீதியடைந்து உங்களைத் தாக்கலாம்.

அந்தச் சூழலை விட்டு வெளியேற விடுங்கள்

வெளியே செல்வது, அமைதியடையும் மூலைக்குச் செல்வது, தன் அறைக்குச் செல்வது ஆகியவை ஆட்டிசக் குழந்தை அமைதியடைய உதவும் நல்ல வழிகள். அவர்கள் மீண்டு வர நேரம் கிடைக்கச் சில மணி நேரம் அவர்களுக்கே உரிய இடத்தைக் கொடுப்பது நல்லது.

பெரும்பாலான மெல்ட்டவுன்கள் புலன் அதிகச்சுமையால் (sensory overload) ஏற்படுகின்றன – அதிகப்படியான தூண்டல்களால் ஒருவர் மூழ்கடிக்கப்படும் நிலை இது. சூழலை விட்டு வெளியேறுவது, வேதனை தரும் தூண்டல்களிலிருந்து விலக்கி, மீண்டும் சமநிலை பெற உதவுகிறது.

அமைதி நேரம் எவ்வளவு என்பது வேதனையின் தீவிரத்தையும் குழந்தையின் தேவைகளையும் பொறுத்தது. லேசான மெல்ட்டவுனுக்குச் சில நிமிட அமைதி நேரம் போதுமானதாக இருக்கலாம்; அதிக வேதனைக்கு மீண்டு வர 15 நிமிடங்களோ அதற்கு மேலோ தேவைப்படலாம்.

எதிர்கால மெல்ட்டவுன்களுக்குத் தயாராக இருங்கள்

மெல்ட்டவுன்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்க முடிந்தாலும், அவற்றை முழுவதும் நீக்க முடியாது; எனவே எப்போதும் தயாராக இருப்பது நல்லது.

மூழ்கடிக்கும் சூழலிலிருந்து குழந்தையை வெளியேற்ற ஒரு செயல் திட்டம் வைத்திருங்கள். பாதுகாப்பாக உணர அவள் எங்கே போகலாம்?

உதவிக்கு யாரையாவது அழைக்க வேண்டியிருந்தால், தொலைபேசி அருகில் இருப்பதையும் வேலை செய்வதையும் உறுதிசெய்யுங்கள்.

காதடைப்பான்கள், ஹெட்போன்கள், பஞ்சுப் பொம்மைகள், ஆறுதல் பொருட்கள் அல்லது பொதுவாகத் தேவைப்படுவது எதுவாக இருந்தாலும், குழந்தை தானே அமைதியடையப் பயன்படுத்தக்கூடிய பொருட்களை வைத்திருங்கள்.

குழந்தைக்கு வன்முறை வரலாறு இருந்தால், ஆபத்தாகக்கூடிய எல்லாப் பொருட்களையும் உடனே எட்டாத இடத்தில் வையுங்கள்.

மன அழுத்தச் சூழல்களிலிருந்து விலக்க முயலுங்கள்:

புலன் சார்ந்த தூண்டல்களையும் பிற வகைத் தூண்டல்களையும் கவனியுங்கள். உடன்பிறந்தோரைச் சத்தமான விளையாட்டை வெளியே கொண்டுசெல்லச் சொல்வதோ, சத்தமான சமையலறையிலிருந்து குழந்தையை அகற்றுவதோ உதவலாம்.

நடைப்பயிற்சி, தோட்ட வேலை, அல்லது மனதைப் புத்துணர்வாக்கும் எதுவாக இருந்தாலும், ஆற்றலை வெளியேற்ற உதவும் உடல் செயல்பாட்டில் ஈடுபடுத்த முயலுங்கள்.

குழந்தையை வெளியே அல்லது அமைதியடைய நேரம் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடிய அமைதியான அறைக்கு அழைத்துச் செல்ல முயலுங்கள். படுக்கையறைகள், அமைதியடையும் மூலைகள், ஏன் குளியலறைகள் கூடப் பயன்படும்.