ஆட்டிசம் உள்ள குழந்தைகளுடன் பேச்சைத் தொடங்கக் குறிப்புகள்

பொதுவாகப் பெற்றோர் குழந்தையின் முதல் சொல்லுக்காகவும் பேசக் கற்பதற்காகவும் ஆவலுடன் காத்திருப்பார்கள். ஆனால் ஆட்டிசம் உள்ள குழந்தையின் பெற்றோருக்குக் கற்றல் இரு பக்கமும் நடக்க வேண்டும். குழந்தை அவர்களுடன் பேச, பெற்றோரும் பராமரிப்பாளர்களும் ஆட்டிசம் உள்ள குழந்தையுடன் பேசும் சரியான வழியைக் கற்க வேண்டும். பெற்றோர் குழந்தையின் பேச்சுத் தேவைகளைக் கற்கும் வரை முன்னேற்றம் மிக மெதுவாக இருக்கும்.

பெற்றோருக்கு முக்கியமானது குழந்தையுடன் இணைவதும், பேசவும் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தவும் கற்க வாய்ப்பு கொடுப்பதும். பெற்றோர் குழந்தையுடன் ஒத்துப்போய், அதன் அனுபவங்களையும் செயல்பாடுகளையும் பகிர்ந்து, அதனுடன் சேர்ந்து செய்வதை ரசிக்கக் கற்க வேண்டும். ஆட்டிசம் உள்ள குழந்தைகள் அடுத்து என்ன நடக்கும் என்று தெரியும்போது நன்றாகக் கற்கின்றன, பேசுகின்றன, அதனால் அன்றாட வழக்கங்களுக்கு ஒரு ஒழுங்கு கொடுப்பது மிக முக்கியம்.

குழந்தையுடன் பேச்சைத் தொடங்கச் சில குறிப்புகள்:

1. குழந்தைக்குப் பிடித்த செயல்பாட்டைத் தேர்ந்தெடுக்க விடுங்கள். அதில் சேர்ந்து, குழந்தை வழிநடத்தட்டும். பிறகு புதிய யோசனையையோ எளிய சொற்களையோ சேர்த்து இன்னும் சுவாரஸ்யமாக்குங்கள். கவனமாகவும் பொறுமையாகவும் இருங்கள், குழந்தைக்காக எல்லாவற்றையும் நீங்களே செய்ய அவசரப்படாதீர்கள். எல்லாவற்றையும் நீங்களே செய்தால், குழந்தைக்கு மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கவோ உங்களுடன் பகிரவோ வாய்ப்பு கிடைக்காது.
2. எல்லாச் செயல்பாடுகளையும் மெதுவாகச் செய்யுங்கள், வேலையை முடிக்க அவசரப்படாதீர்கள், ஏனென்றால் இதனால் குழந்தை கற்காது.
3. "இதைச் செய்", "இதைச் செய்யாதே" என்று விதிகள் வைத்துக் குழந்தை பின்பற்றிக் கற்கும் என்று எதிர்பார்க்காதீர்கள். நினைவில் வையுங்கள், குழந்தைகள் சொல்லிக் கொடுப்பதால் குறைவாகவும் செய்வதால் அதிகமாகவும் கற்கின்றன, அதனால் அனுபவத்தால் கற்க விடுங்கள்.
4. ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தங்களுக்குக் கொஞ்சம் ஓய்வு நேரம் விரும்புவார்கள். அதனால் குழந்தை தனியாக விளையாடினால் பிரச்சினை இல்லை என்று நினைப்பார்கள். குழந்தை மகிழ்ச்சியாக விளையாடும்போது பெற்றோர் அருகில் இருக்கத் தேவையில்லை என்று வேலை செய்வார்கள் அல்லது டிவி பார்ப்பார்கள். ஆனால் குழந்தை பெரும்பாலான நேரம் தனியாக விளையாடினால், பெற்றோர் குழந்தையுடன் ஒத்துப்போக முடியாமல் உதவும் வாய்ப்பை இழக்கிறார்கள்.

பேச்சுக் கற்றலைத் தொடங்கும் குறிப்புகள்

1. பெற்றோருக்குக் குழந்தைகளுக்கு வழிகாட்டப் பிடிக்கும், ஆனால் உண்மையில் குழந்தையை வழிகாட்ட விட்டால் அது அதிகம் கற்கும். செயல்பாட்டை வழிநடத்தும்போது குழந்தை சுதந்திரமாக வெளிப்படுத்தும். குழந்தைக்கு எதில் ஆர்வம் என்று கவனியுங்கள், உடல் மொழி, முகபாவம், பிற குறிப்புகளைப் பார்த்து அது எப்படி உணர்கிறது என்று தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.
2. குழந்தையைப் பாருங்கள், கேளுங்கள், அது என்ன சொல்ல முயல்கிறது என்று புரிந்துகொள்ளுங்கள், புரிய நேரம் ஆனாலும்.
3. குழந்தை ஒரு பொம்மையையோ புத்தகத்தையோ சுவாரஸ்யமான பொருளையோ எடுக்கும்போது என்ன செய்கிறது என்று பாருங்கள். அந்தப் பொருளை எப்படிப் பயன்படுத்துகிறது என்று காத்திருந்து பாருங்கள்.
4. பார்க்கும்போதே குழந்தை செயல்பாட்டை ரசிக்கிறதா அல்லது ஆர்வம் இல்லையா என்று கண்டறியுங்கள். குழந்தை சும்மா பார்க்கிறதா அல்லது உண்மையில் பங்கேற்கிறதா என்று அடையாளம் காணக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். சிரித்தோ சுவாரஸ்யமான ஒலி எழுப்பியோ ரசித்தால், அந்த ஒலியைப் பின்பற்றுங்கள்.
5. கண்ணோடு கண் பார்த்துச் செயல்பாட்டை மீண்டும் செய்யுங்கள். குழந்தை செய்தால் மீண்டும் செய்யுங்கள்.
6. குழந்தையின் கவனம் கிடைத்ததும், கண்ணாமூச்சி போன்ற எளிய விளையாட்டுகளைத் தொடருங்கள்.
7. கைதட்டுவது அல்லது குழந்தையை அருகே அழைப்பது போன்ற எளிய சைகைகளும் பேச்சுக்குப் பெரிதும் உதவும்.
8. குழந்தை ஏதாவது சொன்னால் "பாட்டில்", "கப்", "தண்ணீர்" போன்ற எளிய சொற்களைச் சொல்லுங்கள்.
9. கற்றுக்கொடுக்க வாய்ப்புக்காகக் காத்திருக்காதீர்கள். ஒவ்வொரு நாளையும் கற்றல் வாய்ப்பாக்குங்கள்.

குளிப்பாட்டும்போது

1. குளிப்பாட்டும்போது குழந்தையுடன் பேசுங்கள். கேளுங்கள், "சோப்பு எங்கே?"
2. தொடு உணர்வுக்கு மூக்கு, விரல், கால், முடி மீது விரலை வைத்து அவற்றின் பெயர்களைச் சொல்லுங்கள்.
3. வேடிக்கைக்குக் குமிழி ஊதி "பிடி" என்று சொல்லுங்கள். குழந்தை பங்கேற்றால் கைதட்டி ஊக்கப்படுத்துங்கள்.
4. குழந்தையின் கண்ணைப் பார்த்துக்கொண்டே பேச்சை அதிகரித்துக்கொண்டே இருங்கள்.
5. குழந்தை உங்களையோ சோப்பையோ பார்த்தால், குமிழி செய்யுங்கள், குமிழிகளைப் பிடியுங்கள், இன்னும் வேண்டும் என்று குழந்தை கேட்கும் வரை காத்திருங்கள்.

விளையாடும்போது

1. குழந்தை பிளாக்குகளுடன் விளையாடும்போது அது செய்ததைப் பாராட்டுங்கள். "எவ்வளவு அழகான கோபுரம்!", "நான் ஒரு பிளாக் வைக்கட்டுமா?" போன்றவற்றைத் தாராளமாகச் சொல்லுங்கள், "இப்போ உன் முறை" என்று விளையாட்டைப் பகிருங்கள்.
2. குழந்தையைத் தொடர்ந்து பூங்காவுக்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள், அங்கே விளையாடவும் வாழ்க்கைத் திறன்களை மேம்படுத்தவும் நிறைய வாய்ப்புகள்.
3. விளையாட்டைத் தேர்ந்தெடுக்கக் குழந்தைக்கு வாய்ப்பு கொடுங்கள். சறுக்கு மரத்திலோ ஊஞ்சலிலோ விளையாடு என்று சொல்வதற்குப் பதில், "உனக்கு என்ன செய்யணும்?" என்று கேளுங்கள்.
4. குழந்தை ஊஞ்சலை நோக்கி ஓடினால், அதன் தேர்வைப் பாராட்டுங்கள்: "ஓ ஊஞ்சல்! ரொம்ப ஜாலி."
5. பராமரிப்பாளருக்குத் தன் மீதும் தன் செயல்பாடுகள் மீதும் ஆர்வம் இருக்கிறது என்று குழந்தைக்குத் தெரிந்தால், அதன் பழகுதல் அதிகரித்து மாறி மாறிப் பேசத் தொடங்கும், இதனால் மொழி வளரும்.
6. பராமரிப்பாளர்கள் எப்போதும் குழந்தையின் கண் மட்டத்துக்கு வந்து கண்ணோடு கண் பார்க்க வேண்டும். குழந்தை சொல்வதைப் பின்பற்ற வேண்டும். குழந்தை "உருண்டை பந்து", "பெரிய கார்" என்றால், "ஆமாம் இது உருண்டை பந்து", "ஆஹா! எவ்வளவு பெரிய கார்" என்று சொல்லுங்கள். இது குழந்தைக்குப் பேச ஊக்கம் தரும்.
7. சுற்றிலும் நடப்பதை வார்த்தைகளால் சொல்வதும் முக்கியம்: "ஐயோ! விழுந்துட்டியா?", "அடிபட்டுதா?", "தூக்கட்டுமா?", "உன் பலூன் பறந்து போச்சு, வா மறுபடியும் பிடிக்கலாம்". இப்படிப்பட்ட வாக்கியங்களால் என்ன நடக்கிறது, அதைப் பற்றி எப்படிப் பேசுவது என்று குழந்தைக்குப் புரியும்.
8. இறுதியாக, எளிய கேள்விகள் கேளுங்கள்.

ஊட்டும்போதும், குளிப்பாட்டும்போதும், விளையாடும்போதும் பெற்றோரும் பராமரிப்பாளர்களும் தினமும் இந்தச் செயல்பாடுகளைத் தொடர்ந்தால், குழந்தையின் பேச்சு மெல்ல மேம்படும். பேச்சில் கொஞ்சம் முன்னேற்றம் தெரிந்ததும், விவரிக்க அதிகச் சொற்களையும் அதிகச் செயல்பாடுகளையும் சேருங்கள்.

ஒரே தொனியில் பேசுவதற்குப் பதில் பெற்றோர் பல சைகைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும், கற்றல் உறுதியாகச் செயல்பாடுகளையும் சொற்களையும் திரும்பத் திரும்பச் செய்ய வேண்டும்.

புதிய செயல்பாடு சேர்க்கும்போது அதைப் பற்றிப் பேசுங்கள், செயலை விவரியுங்கள். பெற்றோர் வரப்போகும் விஷயங்கள் பற்றியும் பேச வேண்டும், உதா "நாம அப்புறம் பூங்காவுக்குப் போவோம்", இதனால் இன்னும் நடக்காத விஷயங்கள் பற்றிப் பேசக் குழந்தை கற்கும்.

பெற்றோரும் பராமரிப்பாளர்களும் செயல்களையும் செயல்பாடுகளையும் வளர்த்துக் குழந்தைக்குச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும், அது இணைந்து புரிந்துகொள்ளும். குழந்தையுடன் விளையாடும்போது புதிய வழிகளைச் சேர்த்து, குழந்தை பின்பற்றும் வரை காத்திருந்து, விளையாட்டை ரசியுங்கள்.

கொஞ்சம் யோசனையும் படைப்பாற்றலும் இருந்தால், பெற்றோர் எளிய, புதுமையான செயல்பாடுகளை உருவாக்கலாம், இவை பேச்சுத் திறனுடன் குழந்தையின் ஒட்டுமொத்த நடத்தையையும் மேம்படுத்தப் பெரிதும் உதவும்.

உதாரணம்: தலையணைச் சண்டை

ஒருவர் மீது ஒருவர் தலையணையை வீசுங்கள்.

அதன் மேல் ஒரு பொம்மையைத் தூங்க வையுங்கள்.

குழந்தையை விளையாடக் கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள், வற்புறுத்தாதீர்கள். குழந்தை முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டால் வேறு ஏதாவது முயலுங்கள். குழந்தைக்கு எப்போதும் தேர்வு செய்யும் வாய்ப்பு கொடுங்கள்.

பெற்றோருக்குத் தங்கள் குழந்தையை நன்றாகத் தெரியும். குழந்தையின் முன்னேற்றத்துக்கு அவர்களே சிறந்த துணை என்பதில் சந்தேகமில்லை. மற்றவர்களுக்குத் தெரியாத குழந்தையின் சிறப்புப் பலங்கள், திறன்கள், ஆர்வங்கள் பற்றிய புரிதல் அவர்களுக்கு உண்டு. எந்த மனிதர்கள், இடங்கள், பொருட்களால் குழந்தை இயல்பாக உணர்கிறது, எவை குழந்தைக்குத் தொந்தரவு அல்லது பிடிக்காதவை என்று சிகிச்சையாளர்கள், ஆசிரியர்களை விடப் பெற்றோருக்கு அதிகம் தெரியும். சிகிச்சையாளர்களும் மருத்துவர்களும் உதவலாம், ஆனால் பெற்றோர் இன்னும் அதிகம் செய்யலாம், ஏனென்றால் குழந்தை அவர்களுடன் இயல்பாக இருக்கிறது, சுதந்திரமாகப் பேசுகிறது.