“பயங்கர இரண்டு வயது” பின்னால் உள்ள உண்மை

ஒரு கணம் உங்கள் குழந்தை விளையாடிய பின் பொம்மைகளை எடுத்து வைக்கும் தேவதை; அடுத்த கணம் ஏதோ அற்பக் காரணத்துக்காகத் தன் கண்ணீர்க் குளத்தில் மூழ்கிவிடுகிறாள். “பயங்கர இரண்டு வயது” உலகுக்கு வரவேற்கிறோம். 

குழந்தைகள் வாழ்நாள் முழுவதும் கோரிக்கை வைப்பவர்களாக, சிணுங்குபவர்களாக, அழுபவர்களாக, எரிச்சலூட்டுபவர்களாக, குழப்புபவர்களாக இருக்கிறார்கள்; தங்களுக்கே குழந்தைகள் உள்ள பெரியவர்களான பின்பும். அப்படியிருக்க “பயங்கர இரண்டு வயது” என்ற சொல் பெற்றோரை ஏன் இவ்வளவு பயமுறுத்துகிறது? இது உண்மையா, கட்டுக்கதையா?

“பயங்கர இரண்டு வயது” என்று முத்திரை குத்தப்படும் ஆண்டில் குழந்தையிடம் எதுவும் வித்தியாசமில்லை; வாழ்வின் அந்தக் கட்டமே அதை அவ்வளவு கடினமாக்குகிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட வயதில் உங்கள் அன்பான குழந்தையைப் பயமுறுத்தும் குட்டி அரக்கனாக மாற்றும் அளவுக்கு எதுவும் மாறுவதில்லை. உண்மையில் இந்தக் கட்டம் சரியாக இரண்டு வயதில் அல்ல, குழந்தையின் வளர்ச்சியைப் பொறுத்து 18 முதல் 34 மாதங்களுக்கு இடையில் எப்போது வேண்டுமானாலும் தொடங்கலாம். 

இரண்டு வயதை இவ்வளவு கடினமாக்குவது எது என்று பார்ப்போம்

சுதந்திரமானவள், தனி நபர் என்ற உணர்வு குழந்தைக்கு 7-8 மாதங்களில் தோன்றுகிறது; ஆனால் இரண்டு வயதை நெருங்கும்போதுதான் சொந்தக் கருத்துகளை உருவாக்கத் தொடங்குகிறாள். துரதிர்ஷ்டவசமாக இந்த வயதில் சுயவுணர்வு இருக்காது; எனவே கருத்துகளை வெளிப்படுத்தவோ கோரிக்கை வைக்கவோ நேரமோ முறையோ இல்லை. அடம் வீட்டின் வசதியிலும் வரலாம், உங்கள் நெருங்கிய நண்பர்களின் திருமணத்திலும் வரலாம். வளர வளர அவள் தன் அடத்துக்கான நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கத் தொடங்குவாள்; இது பெற்றோருக்குச் சற்று இலகுவாக்கும்.

இரண்டு வயதுக் குழந்தை பேசுகிறது, நிறையப் பேசுகிறது. சிக்கல் என்னவென்றால், குழந்தை சொல்வதெல்லாம் உங்களுக்குப் புரியாது, குறிப்பாகப் பயங்கர இரண்டு வயதுக் கட்டம் தொடங்கும்போது. விம்மலுக்கோ மனம் உடைந்த அழுகைக்கோ இடையே உங்களுக்கு எதுவும் புரியாத ஒரு செய்தியைச் சொல்லக் குழந்தை முயலும். பெற்றோர் பொறுமை இழந்து ஏற்கனவே மோசமான நிலையை மேலும் மோசமாக்கலாம். சிறு குழந்தை பேசாது; குழந்தை வளர வளரப் பேச்சு தெளிவாகிறது. இதனால்தான் இரண்டு வயது பெற்றோருக்கு அவ்வளவு பயங்கரமாகத் தெரிகிறது.

குழந்தை தவழ, நடக்க, பேசக் கற்பதிலோ, சாப்பிடுவதிலோ தூங்குவதிலோ முழுமையாக ஈடுபட்டிருக்கும். ஆனால் இரண்டாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும்போது, ப்ரீஸ்கூலில் சேர்வதற்கு முன் அவர்களுக்குச் செய்ய அதிகம் இருக்காது. இது அவர்கள் வாழ்வில் சலிப்பைக் கொண்டுவருகிறது. குறிப்பாக முடிக்க வேண்டிய வேலை இருந்தால், இரண்டு வயதுக் குழந்தையை நாள் முழுவதும் செயல்பாடுகளில் எப்படி ஈடுபடுத்துவது என்று பெரும்பாலான பெற்றோருக்குத் தெரியாது. இது குழந்தையின் கவனம் ஈர்க்கும் நடத்தைக்கு வழிவகுக்கிறது. 

இந்தக் கட்டத்தில் அதிக ஆற்றல் செலவாவதால் குழந்தை பெரும்பாலான நேரம் எரிச்சலாக இருக்கும். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அந்த எரிச்சல் பசியாலா சலிப்பாலா என்று பெற்றோருக்கும் தெரியாது, குழந்தைக்கும் தெரியாது. 

குழந்தை கடந்துகொண்டிருக்கும் கடினமான கட்டத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு நீங்கள் புத்திசாலியாக இருந்தால், பயங்கர இரண்டு வயதைத் திறமையாகக் கையாளலாம். பசிக்கும்போது கொடுக்கச் சில தின்பண்டங்களையும், சலிப்பு வரும்போது மகிழ்விக்கச் சில படைப்பாற்றல் விளையாட்டுகளையும் பொம்மைகளையும் கைவசம் வைத்திருங்கள். பயங்கர இரண்டு வயது சிறிய அளவில் வருவதால், குழந்தையைத் தூக்கி மன உளைச்சல் தரும் சூழலிலிருந்து அகற்றலாம். பெரும்பாலும் “கண்ணில் படாதது மனதில் இருக்காது” என்பதே. கவனத்தைத் திசைதிருப்புவதும் பலனளிக்கும் உத்தி. 

இரண்டு வயதுக் குழந்தைகளைச் சமாளிப்பது சிரமம் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளலாம்; ஆனால் தங்கள் கருத்துகள், பாவனைகள், புரிதல், தனித்துவமான மழலை மொழி ஆகியவற்றுடன் அவர்கள் மிக அன்பானவர்கள் என்பதை மறுக்க முடியாது. பொறுமையாக இருந்து குழந்தையுடன் இந்த அழகான காலத்தை ரசியுங்கள். எல்லாவற்றையும் போல இதுவும் கடந்து போகும், விரைவாகவே!