சிறு குழந்தைகளுக்கு ஒழுக்கம் கற்பித்தல்

எவ்வளவு கண்டிப்பு அதிகம், எவ்வளவு குறைவு?

சிறு குழந்தைகள் சின்ன விஷயத்துக்கே அடம்பிடித்துக் கண்ணீரில் கரைவதற்குப் பெயர் பெற்றவர்கள்; அதேபோல் பெற்றோரின் கண்களிலிருந்தும் கண்ணீரை வரவழைப்பார்கள். சில நேரங்களில் அவர்கள் அவ்வளவு எரிச்சலூட்டுவதால், முழு வேகத்தில் அடம்பிடிக்கும் குழந்தையை அடிக்காமல் தங்களைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளப் பராமரிப்பவர்கள் தங்கள் பொறுமை முழுவதையும் திரட்ட வேண்டியிருக்கும். 

பல நேரங்களில் பெற்றோர், குறிப்பாக அம்மாக்கள், குழந்தை ஒரு விருந்தின் நடுவிலோ, மாலிலோ, அமைதியான பிரார்த்தனைக் கூட்டத்திலோ பெரிய அடம்பிடிக்கும்போது சங்கடப்பட வேண்டியிருக்கிறது. தங்கள் குழந்தையின் அடத்தால் அமைதியாகக் கண்ணீர் விட்ட பெற்றோர் கூட, அவதிப்படும் பெற்றோரை எந்தப் பரிவும் இன்றிக் குற்றம்சாட்டும் பார்வையுடன் பார்க்கத் தயங்குவதில்லை. 

குழந்தைகள் நம் உலகமாகிவிடுவதால், அவர்களின் ஒவ்வொரு தேவையையும் பெரிதாக்குகிறோம். ஒவ்வொரு அடியிலும், இது என் குழந்தையை எப்படிப் பாதிக்கும் என்று யோசிக்கிறோம். அவர்கள் இசைக்கு ஆடுகிறோம், உதவிக்கு ஓடுகிறோம், எப்படியாவது கொடுக்க முடிந்தால் அவர்கள் கேட்பதைக் கொடுக்கிறோம். 

மெல்ல மாதங்கள் ஓடுகின்றன; குழந்தைக்கு 2-3 வயதாகும்போது, வளர்ப்பில் பெரிய தவறுகள் செய்துவிட்டோம் என்று உணர்கிறோம். கையில் ஒரு குட்டிச் சூறாவளி இருக்கிறது; அதை எப்படிக் கட்டுப்படுத்துவது என்று தெரியவில்லை.

எவ்வளவு என்பது அதிகம்?

18-24 மாத மைல்கல்லை அடையும்போது குழந்தைகள் அதிகச் சுதந்திரமாகி, தங்களுக்கென்று தேர்வுகள் கொண்ட தனி நபர்களாகத் தங்களைக் கண்டறியத் தொடங்குகிறார்கள். துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த வளர்ச்சியுடன் பெரியவர்களுக்குப் புரியும் விதத்தில் பேசவும் காரணம் சொல்லவும் திறன் வருவதில்லை. மேலும் இந்தக் கட்டத்தில் அவர்களிடம் தன்னடக்கம் மிகக் குறைவு. 

நீங்கள் மிகவும் தளர்வாக இருந்து குழந்தையின் ஒவ்வொரு விருப்பத்துக்கும் இணங்கியிருந்தால், “பயங்கர இரண்டு வயது” வரும்போது பெரிய சிக்கலில் இருக்கலாம். நீங்கள் சுதாரிக்க வேண்டுமா என்று எப்படித் தெரிந்துகொள்வது? உங்கள் பேச்சைக் கேட்காமல் எல்லாம் தன் விருப்பப்படி நடக்க வேண்டும் என்று குழந்தை விரும்பினால், உங்கள் ஒழுக்க முறை வலுப்பட வேண்டும் என்பதற்கான அறிகுறி அது. 

மிகக் குறைவாக எதிர்பார்த்து மிக அதிகமாகக் கொடுப்பதால் – பொம்மைகளோ, தேவையற்ற உதவியோ, நடத்தையில் தளர்வோ – குழந்தையின் உணர்வு வளர்ச்சியையும் முன்னேற்றத்தையும் நீங்கள் உண்மையில் தடுக்கிறீர்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இப்படிச் செல்லம் கொடுக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்குச் சிரமங்களைச் சமாளிக்கும் திறன் மிகக் குறைவாக இருக்கும்; எதிர்காலத்தில் வாழ்க்கைச் சவால்களையோ தோல்விகளையோ சந்திக்கும்போது கடுமையான முடிவுகள் எடுக்கலாம். 

உங்களுக்குப் பெரிய விலை கொடுக்க வைக்கக்கூடிய மற்றொரு தவறு – குழந்தையின் கவனம் ஈர்க்கும் நடத்தைக்கு இணங்குவது. 

குழந்தைக்குச் சீக்கிரமே ஒழுக்கம் கற்றுக்கொடுங்கள்

குழந்தைகள் அழகானவர்கள், கொஞ்சத் தோன்றுபவர்கள்; ஆனால் அதனால் அவர்களுக்கு ஒழுக்கத்தை அறிமுகப்படுத்த முடியாது என்று அர்த்தமில்லை. அமைதியாக, பொறுமையாக, ஆனால் உறுதியாக இருங்கள். குழந்தை வளர வளர இது சிறந்த ஒழுக்க முறைக்கு வழிவகுக்கும். 

குழந்தை உங்களை நேசிக்காமல் போய்விடுமோ என்று பயந்து ‘இல்லை’ என்று சொல்லத் தயங்காதீர்கள். அவர்களின் கோரிக்கைகளுக்கு இணங்குவதால் அவர்கள் உங்களை அதிகம் நேசிக்கப் போவதில்லை; நீங்கள் ‘இல்லை’ என்று சொல்லும் அந்த ஒரு முறை பெரும் சிக்கலாகிவிடும். சில பொருட்கள் கிடைக்கும், சில கிடைக்காது என்று குழந்தைக்குப் புரிய வையுங்கள். 

அதேபோல், நடத்தையிலும் தெளிவான எல்லைகளை வகுங்கள். நண்பனைப் போன்ற பெற்றோராக இருப்பது நல்லது, ஆனால் குழந்தையைச் சரியான திசையில் வழிநடத்தும் உங்கள் அதிகாரத்தை இழக்காதீர்கள். குழந்தையின் வாழ்வின் சில பகுதிகளில் நீங்கள் எல்லை வைக்க வேண்டும். 

இன்று பெற்றோர் இருவரும் வேலைக்குச் செல்லும்போது, தங்கள் இல்லாமையை ஈடுசெய்ய அதிகமாக இணங்குகிறார்கள். இது குழந்தையிடம் கோரிக்கை வைக்கும், அடம்பிடிக்கும் நடத்தைக்கு வழிவகுக்கிறது. எல்லைகள் வைப்பதும் சீக்கிரமே ஒழுக்கம் கற்றுத்தருவதும் குழந்தைக்கு அவர்கள் செய்யக்கூடிய மிக அன்பான செயல்களில் ஒன்று என்பதைப் பெற்றோர் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் இதனால் வெளியுலகிலும் குழந்தை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு நேசிக்கப்படும். செல்லம் கொடுக்கப்பட்ட குழந்தை செல்லம் கொடுப்பவர்களின் அன்போடு மட்டுமே திருப்திப்பட வேண்டியிருக்கும். 

ஒழுக்கம் தோன்றுவது போல் கடினமானதல்ல. விதிகளை அறிந்து அவற்றில் சீராக இருப்பதே சூட்சுமம்.